Nie masz jeszcze konta?

Strona główna z prawa rzymskiego
Kazusy z prawa rzymskiego
Kazus: Porzucenie dziecka (w czasach rzymskich) Drukuj Email
Dodany przez patrycja777   
czwartek, 14 kwietnia 2016 21:40

Antonio skorzystał z przysługującego mu prawa do porzucenia dziecka ponieważ uznał że nowo narodzona córka jest bardzo słabowita dziewczynka przygarnął jednak jeden z sąsiadów Określ sytuację prawną Dziecka w czasach republiki czasach cesarza Konstantyna oraz świetle regulacji Justyn miejskich

 
Kazus: Porzucenie dziecka (w czasach rzymskich) Drukuj Email
Dodany przez patrycja777   
czwartek, 14 kwietnia 2016 20:50

Antonius skorzystał z przysługującego mu prawa do porzucenia dziecka ponieważ uznał że nowo narodzona córka jest bardzo słabowita.Dziewczynke przygarnął jednak jeden z sąsiadów.

okresl sytyacje prawnądziecka w czasach republiki czasach cesarza konstantyna oraz w świetle regulacji justyniańskich

 
Kazus: Czynności prawne Marcusa i Publiusa Drukuj Email
Dodany przez anna.o   
wtorek, 06 maja 2014 10:35

Marcus sprzedał stół Publiusowi,a następnie,nie wydając go,sprzedał ten sam stół Muciusowi i wydał w formie traditio.Po kilku miesiacach okazało się,że Marcus nie był właścicielem stół,ale że jest nim Seius,Oceń,komu przyznana zostałaby actio Publiciana,w przypadku,gdyby jakaś inna osoba weszła w posiadanie stołu.

 

Bardzo proszę o pomoc w rozwiązaniu tego kazusu.

 
Kazus: Przyrzeczenie Drukuj Email
Dodany przez karolinap1202   
piątek, 03 maja 2013 21:44

Wierzyciel zapytał: czy przyzekasz dac mi 120, jesli statek z Azji przypłynął w zeszłym miesiącu? Dłużnik odpowiedział: Przyzekam! Oceń ważność dokonanej czynności.

 
Kazus: Używanie Drukuj Email
Dodany przez karolinap1202   
piątek, 03 maja 2013 21:42

Maevius użyczył muła od Sextusa. Po śmierci Sextusa postanowił zatrzymać muła dla siebie. Czy nabędzie własność?

 
Kazus: Prawo Rzymskie - spór o łąkę Drukuj Email
Dodany przez chocolates   
niedziela, 24 marca 2013 16:38

Od dłuższego czasu trwał spór między Publiuszem , a Mewiusem o ogromną łąkę za lasem. Wzmógł się on gdy wiosną 37 r.p.n.e Publiusz zaczął wypasać na niej owce twierdząc iż jest jej właścicielem. Korzystając z tego,że stada znajdowały się przez 2 miesiące na innym pastwisku niewolnicy Mewiusa przeprowadzili sianokosy przez co uniemożliwli wypas. W lecie roku następnego Publiusz nie pozwolił już aby jego stada opuściły sporny grunt. Udziel Mewiusowi porady prawnej .

 
Kazus: Szlachta w prawie Drukuj Email
Dodany przez ra21fal   
sobota, 26 stycznia 2013 14:38

Witam. Do jutra do 15, mam do rozwiązania 2 takie kazusy, a zupełnie nie wiem jak się za to zabrac. Proszę o pomoc.

Anna Lipska – wdowa po szlachetnym Janie Lipskim za życia męża zawarła z nim umowę dożywocia. Po śmierci męża sprzedała część majątku. Syn był oburzony postępowaniem matki, zapowiedział, że odda sprawę do sądu. Czy miał rację? Do jakiego sądu powinien złożyć skargę?


Razu pewnego, wiosną w roku 1620 na dukcie leśnym spotkał się szlachetny Jan Lipski ze wsi Lipe z Andrzejem Zonnenbergiem – mieszczaninem z Kalisza. Panowie od dawna żywili do siebie urazę. Poróżnili się o jakiś zadawniony dług, lecz pomnieć nie mogli, o jaką kwotę im poszło. Od słowa do słowa, przeszli do rękoczynów. Jan Lipski zranił boleśnie Andrzeja Zonnenberga w głowę tak, że aż do Bożego Narodzenia leżał jakby bez tchu. Po dojściu do zdrowia Andrzej postanowił szukać sprawiedliwości w sądzie. Do jakiego sądu powinien złożyć skargę.

 
Kazus: Pożyczka Drukuj Email
Dodany przez lexgovernment   
środa, 07 listopada 2012 15:04

 

Witam, poniżej kazus do zglosowania:

D. 14.6[De senatus consulto Macedoniano].14

Iulianus, lib. 10 digestorum

Filium habeo et ex eo nepotem: nepoti meo creditum est iussu patri eius: quaesitum est, an contra sentuas consultum fieret. Dixi etiamsi verbis senatus consulti filii continerentur, tamen et in persona nepotis idem servari debere: iussum autem huius patris non efficere, quo minus contra senatus consultum creditum existimaretur, cum ipse in ea causa esset, ut pecuniam mutuam invito patre suo accipere non possit.

Mam syna i z niego wnuka: mojemu wnukowi została udzielona pożyczka z rozkazu jego ojca: powstało pytanie, czy było to uczynione wbrew SCtum? Odpowiadam, jakkolwiek słowa SCtum odnoszą się do synów, wszelako i co do osoby wnuka te same powinny być zastosowane: zatem rozkaz tego ojca nie jest skuteczny, aby mniej wbrew SCtum pożyczka była oceniana, jeśli sam jest w takim położeniu prawnym, tak że pieniądze pożyczone wbrew woli swego ojca nie może przyjąć.

Termin jak najszybciej pls!

 
Kazus: Chory niewolnik. Drukuj Email
Dodany przez NeedHelp   
niedziela, 28 października 2012 19:14

Kwintus, wiedząc, że wedle prognoz lekarskich jego niewolnik umrze w najbliższym czasie, postanowił niezwłocznie go sprzedać. Zachwalając zalety niewolnika (znajomość greki, umiejętności pedagogiczne), przekonał Juliusa do nabycia go za niebagatelną sumę. Niewolnik rozpoczął nauczanie dzieci Juliusa, jednak po miesiącu osłabł, trapiony tajemniczą chorobą. Wezwany lekarz stwierdził, że może tylko podtrzymać rozpoznanie podane przed dwoma miesiącami Kwintusowi oraz dodał, że nie znajduje żadnego leku, który może uratować niewolnika. Julius poczuł, że stracił przyjaciela.

Oceń czy stracił też pieniądze.

 
Kazus: Dziedziczenie udziałów Drukuj Email
Dodany przez smf1113   
piątek, 22 czerwca 2012 14:16

Sextus, Aulus oraz Gaius prowadzili razem przynoszącą znaczne dochody gospodę w dzielnicy portowej. Sextus zmarł a jego spadkobiercą został syn Lexus. Lexsus chciał wzorem ojca zostać wspólnikiem w spółce prowadzącej gospodę.

1. Czy Lexus dziedziczy po ojcu udział w spółce?

2. Czy Lexus może rządać przyjęcia do spółki?

3. Jakie inne środki prawne przysługują Lexsusowi do pozostałych właściecieli?

 
Kazusy: Wyzwolenie niewolnika Drukuj Email
Dodany przez coonte   
piątek, 11 maja 2012 15:33

I.       Klaudius wyzwolił w Rzymie niewolnika Druzusa na drodze manumissio vindicta. Następnie ustanowił na rzecz Druzusa ususfructus. Przedmiotem tej służebności osobistej był majątek ziemski (pola, winnice, budynki mieszkalne i gospodarcze). Majątek był wcześniej obciążony zastawem umownym w wysokości 350 aureusów na rzecz właściciela sąsiedniego majątku. Klaudius w ramach ususfructus dał swojemu wyzwoleńcowi dodatkowo kwotę 400 aureusów.

Druzus zaczął korzystać ze swego prawa użytkowania. Między innymi sprzedał zboże i soczewicę „na pniu” (zbiorów mieli dokonać sami nabywcy). Zebrał winogrona i sprzedał je, a za uzyskane pieniądze zakupił dwu niewolników. Wynajął rodzinie Numidyjczyków mieszkanie w budynkach gospodarczych. Pożyczył sąsiadowi (zastawnikowi) 100 aureusów, a dalsze 100 jednemu z synów swojego patrona (którego ten wyzwolił spod swojej władzy, ale jednocześnie wydziedziczył z powodu intryg przeciw ojcu, o czym Druzus wiedział). W obu wypadkach zastrzegł sobie odsetki, które były mu jednak wypłacane tylko przez zastawnika.

Po kilku latach, w czasie których Klaudius przebywał w nowej stolicy Konstantyna Wielkiego (późniejszym Konstantynopolu), sąsiad zastawnik zażądał od Druzusa spłaty 350 aureusów. W przeciwnym razie zamierzał przystąpić do realizacji prawa zastawu, wchodząc najpierw w posiadanie majątku, na którym Druzus miał użytkowanie, a potem sprzedając go.

Druzus zapłacił 200 aureusów, bo tylko tyle miał w gotówce, i zażądał od sąsiada, żeby zaliczył na spłatę pożyczkę 100 aureusów, na co uzyskał zgodę. Co do pozostałych 50 aureusów zaproponował sąsiadowi przeniesienie na niego części prawa użytkowania (do określonych pól) do czasu uzyskania z nich dochodu w tej wysokości. Sąsiad wolał zakup części nieruchomości, przy czym gotów był zapłacić nadwyżkę wartości. Ostatecznie uzgodniono jednak, że Druzus ustanowi na rzecz gruntu sąsiada służebność wydobywania wapienia na części nieruchomości w użytkowaniu.

Gdy w następnym roku Klaudius wrócił do Rzymu, zorientował się, że Druzus nie świadczy przyrzeczonych przy wyzwoleniu usług na rzecz pana (które mieli otrzymywać pod jego nieobecność synowie), a w dodatku negatywnie wypowiada się publicznie o swoim patronie i jego rodzinie. Odwołał więc jego wyzwolenie.

 

Oceń pojawiające się w kazusie kwestie prawne (w zakresie prawa rzeczowego, osobowego i czynności prawnych), wynikające z korzystania przez Druzusa z użytkowania, decyzji podjętych w związku z realizacją zastawu, a ostatecznie konsekwencje ewentualnej utraty przez niego wolności.

Czy w ich ocenie prawnej nastąpi zmiana, jeżeli Klaudiusz wyzwoliłby Druzusa poprzez manumissio inter amicos?

 

 

 

 

II.       Obywatelowi rzymskiemu Petroniusowi skradziono niewolnika Stichusa, którego kupił trzy miesiące wcześniej od swojego przyjaciela Serviusa. Stichus był w rodzinie Serviusa od urodzenia, natomiast sama sprzedaż dokonana była nieformalnie. Po dwu miesiącach Servius poinformował Petroniusa, że przypadkowo spostrzegł niewolnika na forum w orszaku byłego konsula Septimiusa. Servius był zaprzysięgłym wrogiem Septimiusa i jego stronnictwa politycznego. Petronius wysłał na forum swoich niewolników, którzy pochwycili Stichusa i przyprowadzili do domu. Na następny dzień Petronius dowiedział się, że pretor na wniosek Septimiusa wydał interdykt. Zgodnie z jego treścią Stichus miał wrócić do Septimiusa. Septimius zaczął się zastanawiać, czy nakaz wydania niewolnika Septimiusowi jest zgodny z treścią edyktu pretorskiego. Miał co do tego wątpliwości. Później rozważał, jakie środki prawne będą mu przysługiwały dla odzyskania Stichusa, jeśli wyda go teraz Septimiusowi. W końcu postanowił porozumieć się z Septimiusem i udał się do jego domu. Tam dowiedział się, że Septimius kupił Stichusa u handlarza niewolników i że dokonał tego w formie mancypacji. Petronius poinformował Septimiusa o rzeczywistych okolicznościach sprawy. Mimo tego Septimius nie chciał wydać niewolnika, podkreślając, że zapłacił za niego i ma tytuł prawny, a także, że kupował w dobrej wierze.

Po ich rozważeniu Petronius, który nie chciał prowadzić procesu z wpływowym przeciwnikiem, zaproponował, że odstąpi byłemu konsulowi swoje prawa do Stichusa za niewielką opłatą. Septimius, dostrzegając w tym pewną korzyść, zgodził się na to, zapowiadając przy okazji, że wytoczy proces nieuczciwemu sprzedawcy.

Niezadowolony był tylko Servius. Gdy dowiedział się o wyniku pertraktacji, postanowił wystąpić przeciw Septimiusowi z rei vindicatio.

 

Co wynikało z tych działań i czynności prawnych i jak to się wszystko skończyło?

 
Kazus: Wyzwolenie niewolnika! Drukuj Email
Dodany przez Katarzyna20   
czwartek, 10 maja 2012 19:39

Klaudius wyzwolił w Rzymie niewolnika Druzusa na drodze manumissio vindicta. Następnie ustanowił na rzecz Druzusa ususfructus.

. Przedmiotem tej służebności osobistej był majątek ziemski (pola, winnice, budynki mieszkalne i gospodarcze). Majątek był wcześniej obciążony zastawem umownym w wysokości 350 aureusów na rzecz właściciela sąsiedniego majątku. Klaudius w ramach ususfructus dał swojemu wyzwoleńcowi dodatkowo kwotę 400 aureusów.

Druzus zaczął korzystać ze swego prawa użytkowania. Między innymi sprzedał zboże i soczewicę „na pniu” (zbiorów mieli dokonać sami nabywcy). Zebrał winogrona i sprzedał je, a za uzyskane pieniądze zakupił dwu niewolników. Wynajął rodzinie Numidyjczyków mieszkanie w budynkach gospodarczych. Pożyczył sąsiadowi (zastawnikowi) 100 aureusów, a dalsze 100 jednemu z synów swojego patrona (którego ten wyzwolił spod swojej władzy, ale jednocześnie wydziedziczył z powodu intryg przeciw ojcu, o czym Druzus wiedział). W obu wypadkach zastrzegł sobie odsetki, które były mu jednak wypłacane tylko przez zastawnika.

Po kilku latach, w czasie których Klaudius przebywał w nowej stolicy Konstantyna Wielkiego (późniejszym Konstantynopolu), sąsiad zastawnik zażądał od Druzusa spłaty 350 aureusów. W przeciwnym razie zamierzał przystąpić do realizacji prawa zastawu, wchodząc najpierw w posiadanie majątku, na którym Druzus miał użytkowanie, a potem sprzedając go.

Druzus zapłacił 200 aureusów, bo tylko tyle miał w gotówce, i zażądał od sąsiada, żeby zaliczył na spłatę pożyczkę 100 aureusów, na co uzyskał zgodę. Co do pozostałych 50 aureusów zaproponował sąsiadowi przeniesienie na niego części prawa użytkowania (do określonych pól) do czasu uzyskania z nich dochodu w tej wysokości. Sąsiad wolał zakup części nieruchomości, przy czym gotów był zapłacić nadwyżkę wartości. Ostatecznie uzgodniono jednak, że Druzus ustanowi na rzecz gruntu sąsiada służebność wydobywania wapienia na części nieruchomości w użytkowaniu.

Gdy w następnym roku Klaudius wrócił do Rzymu, zorientował się, że Druzus nie świadczy przyrzeczonych przy wyzwoleniu usług na rzecz pana (które mieli otrzymywać pod jego nieobecność synowie), a w dodatku negatywnie wypowiada się publicznie o swoim patronie i jego rodzinie. Odwołał więc jego wyzwolenie.

 

Oceń pojawiające się w kazusie kwestie prawne (w zakresie prawa rzeczowego, osobowego i czynności prawnych), wynikające z korzystania przez Druzusa z użytkowania, decyzji podjętych w związku z realizacją zastawu, a ostatecznie konsekwencje ewentualnej utraty przez niego wolności.

Czy w ich ocenie prawnej nastąpi zmiana, jeżeli Klaudiusz wyzwoliłby Druzusa poprzez manumissio inter amicos?

 


Strona 1 z 2
rubytealwaskastandardszerokamalastandardduza

Zalecamy używanie Mozilla Firefox przy przeglądaniu portalu.

Wszelkie prawa zastrzeżone © 2010. Właścicielem portalu jest firma COMVIDEO Palczewska Krystyna
Portal należy do grupy przypadki.edu.pl

Designed by Templatka.pl