Mam problem z rozwiązniem kauzusu tej treści:
Maria w kwietniu 2010 r została zatrudniona w spółce z.o.o na stanowisku przedstawiciela handlowego. W pracy posługuje się samochodem służowym Seatem Cordoba stanowiącego własność pracodawcy, który powierzył ten samochód pracownikowi na podstawie umowy o odpowiedzialności materialnej pracownika za powierzone mienie. 3 lutego Maria wykonując służowe obowiązki poruszajac się na odcinku Elbląg - Olsztyn przekroczyła dozwoloną predkość jazdy powodując wypadek w wyniku którego uszkodzeniu uległ motocykl Simson drugiego uczestnika wypadku Piotra K. a także auto prowadzone przez Marię. Policjant, który przybył na miejsce zdarzania stwierdził, że Maria prowadziła samochód mimo iż nie miała uprawnień do jego prowadzenia (brak prawa jazdy kat b) i nałożył na nią mandat w wysokosci 500 zł. Maria powierzyłą zapłatę tego mandatu swemu pracodawcy informując go jednocześnie że nie ma zamiru płacić za madnat, uważając, że gdyby pracodawca nie wymagał od niej tak szybkiego pokonywania oldległości do wypadku by nie doszło. Na podstawie umowy OC zawartej między pracodawcą a zakładem ubezpieczenia, zakąłd wypłacił odszkodawanie Piotrowi K w wysokosci 1200 zł na pokrycie kosztów naprawy uszkodzonego motocykla. Zakład ubezp. zwrócił się z roszczeniem regresowym do Mari o zwrot wypłaconej poszkodowanemu kwoty na podstawie art. 43 ustawy o ubezp. obow. Ubezp. funduszu gwarancyjnym a także Pol. biurze ubezp. komunikacyjnym. Maria odmówiła zapłaty twierdząc, że zgodnie z przepisami KP do naprawienia szkody wyrządzonej przez pracownika osobie trzeciej zobowiązany jest wyłącznie pracodawca na zasadzie ryzyska gospodarczego w zatrudnieniu.
PYTANIA
1. na kim ciąży obowiązek uregulowania mandatu nałożonego na kierowcę w związku z użytkowaniem auta służbowego?
2. w jakiej wysokości odszkodowania może dochodzić od Mari pracodawca za uszkodzony samochód?
3. czy roszczenie zakładu ubezp. wobec Mari zasługują na uwzględnienie
Komentarze
Konsekwencje naruszenia przepisów ponosi osoba, która popełniła dane wykroczenie. Pracodawca nie ma więc obowiązku płacenia mandatów swoich pracowników, bez względu na to, czy poruszali się oni w danym momencie autem służbowym. Zdarza się, że mandat wraz ze zdjęciem z fotoradaru przysłany zostaje na adres firmy. Mimo, że formalnie to firma jest właścicielem pojazdu, pracodawca nie musi płacić mandatu jeśli to nie on siedział za kierownicą. Zobowiązany jest jednak wskazać osobę, która danego dnia korzystała z samochodu. Mandat kierowany jest wtedy do konkretnego pracownika. Ma on 30 dni na złożenie wyjaśnień i uregulowanie należności, w przeciwnym razie sprawa zostanie skierowana do sądu grodzkiego, a pracownik może zostać obciążony kosztami postępowania w przypadku przegranej. Niektórzy pracodawcy chcąc chronić swoich podwładnych unikają udzielenia informacji o osobie, która prowadziła auto. Nie jest to jednak dobre rozwiązanie, gdyż w takiej sytuacji pracodawcy grozi kara grzywny w wysokości do 5 tys. złotych. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy pojazd został użyty wbrew jego woli i wiedzy, przez nieznaną mu osobę, czemu nie mógł zapobiec.
Ad. 2
119. KP Odszkodowanie ustala się w wysokości wyrządzonej szkody, jednak nie może ono przewyższać kwoty trzymiesięcznego wynagrodzenia przysługującego pracownikowi w dniu wyrządzenia szkody.
Art. 120. § 1. KP W razie wyrządzenia przez pracownika przy wykonywaniu przez niego obowiązków pracowniczych szkody osobie trzeciej, zobowiązany do naprawienia szkody jest wyłącznie pracodawca.
§ 2. Wobec pracodawcy, który naprawił szkodę wyrządzoną osobie trzeciej, pracownik ponosi odpowiedzialność przewidzianą w przepisach niniejszego rozdziału.
Wypadek jest zawsze niemyślny. Pracodawca odpowiada wyłącznie wobec osoby trzeciej, ale nie można zapominać o par 2. Pracodawcy przysługuje wobec pracownic roszczenie regresowe w granicach 119 KP.
Art. 117. § 1. KP Pracownik nie ponosi odpowiedzialności za szkodę w takim zakresie, w jakim pracodawca lub inna osoba przyczyniły się do jej powstania albo zwiększenia.
§ 2. Pracownik nie ponosi ryzyka związanego z działalnością pracodawcy, a w szczególności nie odpowiada za szkodę wynikłą w związku z działaniem w granicach dopuszczalnego ryzyka.
Można by tu podnosić zarzut przyczynienia się pracodawcy do szkody wskazując, na przesłanki podniesione przez pracownicę a także na fakt iż dopuścił do kierowania pojazdem pracownicę nie posiadającą uprawnień ( chyba, że o tym fakcie nie wiedział i nie mógł się dowiedzieć)
AD. 3
Wyrok SN 2009.09.10 V CSK 85/09
Artykuł 120 § 1 k.p. nie wyłącza stosowania art. 43 pkt 3 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczeń Komunikacyjnych (Dz. U. Nr 124, poz. 1152 ze zm.) w stosunku do kierowców, którzy nie posiadając wymaganych uprawnień do kierowania pojazdem mechanicznym, spowodowali przy wykonywaniu obowiązków pracowniczych nieumyślnie szkodę osobie trzeciej.