Dnia 20.09.2013 Anna pożyczyła od Barbary 100 000 zł z terminem spłaty pożyczki 20. 12. 2013. Strony spisały umowę pożyczki na mocy, której za każdy dzień opóźnienia w spłacie Barbarze należały się odsetki w wysokości 2%. W grudniu Barbara podarowała wierzytelność swojemu wnukowi Cyprianowi, w którego mieszkaniu mieszkała. 24 grudnia 2013 Cyprian przyjął podarunek od Babci. W wyniku tej darowizny Barbara wyzbyła się całego swojego majątku umówiła się również z wnukiem, iż on spłaci za nią wszystkie ewentualne długi. W styczniu do Cypriana zgłosili się wierzycieli Barbary: Edmund, który twierdził, że pożyczył Barbarze 90 000 zł, Dina bank, która podniósł iż Barbara zaciągnęła kredyt w wysokości 25 000 zł i Feliks, który twierdził iż pożyczył Barbarze 800 zł. Barbara tłumaczyła się, iż wysłała pismo do wierzycieli 23 grudnia 2013 i wyznaczyła im termin na wyrażenie zgody na przejęcie długo do 28 grudnia 2013. Żadna jednak odpowiedź w tym terminie nie przyszła więc uznała, iż wierzyciele nie mają nic przeciwko. Kiedy zaś Anna dowiedział się, iż Cyprian przejął jest jej nowym wierzycielem uznała, iż takie przeniesienie wierzytelności jest niedopuszczalne.
– W jakie formie powinna zostać sporządzona umowa darowizny między babcia a wnukiem a w jakiej umowa o przejęcie długu?
– Jakie zobowiązania ma Cyprian wobec Babci?
– Co może zrobić Anna, komu powinna spłacić dług i w jakiej wysokości?
– Co mogą zrobić wierzyciele Barbary od kogo domagać się spłaty długów?